joycakenia, 23 mei 2011
Kenia Nyeri 26°

Afscheid nemen van alle lieve kids...

Zaterdag 21 mei

Snik....Vandaag is het alweer mn laatste dag hier in Kenia met de kids...Ondanks dat ik zo ongelooflijk veel heb gedaan, gezien en heb meegemaakt is het snel gegaan. 3 weken is gewoon ook veel te kort!

Vanmorgen heel veel met de kids geknuffeld en spelletjes gedaan.'Jan Huigen in de ton vinden ze geweldig'! Ze vallen allemaal op elkaar neer, en liggen dan in een deuk.

Ik had nog een hele zak vol met kleding uit NL en deelde dat uit! Ze waren super enthousiast, en gingen zich meteen omkleden in hun kamertje. Trots showde ze hun nieuwe kleding!
Op mn laptop liet ik wat foto's zien uit NL. Al snel was ik omsingeld, ze vonden het erg interessant om allemaal te zien.

Na de lunch zijn we nog even Nyeri ingegaan. Kindje Naftary mocht gezellig mee. Ik had nog sponsorgeld over en heb voor de kinderen schoenen gekocht. In sommige schoenen zaten de gaten er gewoon in, echt zielig.
Jackson ging ondertussen even naar de garage om zn bus te maken. dat duurde allemaal wat langer dan we dachten...pole pole (rustig aan).Toen heeft Jackson maar Francis, de taxichauffeur gebeld. Alle straatkinderen/lijnsnuivers kennen ons zo onderhand wel...Wij zijn ongeveer de enige blanken hier, het is ook helemaal niet een toeristisch gebied.
Ze vroegen weer om brood, wat we de afgelopen weken steeds aan ze hebben gegeven. We hadden koekjes en snoepjes in onze tassen, maar ze wilde perse brood. Een jongen deed er alles aan om te zorgen dat wij een brood voor hem kochten..Hij noemde me mama, en begon nep te huilen. Het werkte een beetje op ons lachspieren, hij was echt een goed acteurtje!
Tussen door snoof ie wat lijm op. Dat is echt niet om aan te zien, vreslijk. Ik wilde een deal met hem maken, en zei, jij geeft nu je flesje en dan ga ik de winkel binnen om een paar broden voor je te halen. Hij deed net of hij zn flesje niet kon vinden en zat te treuzelen...grr...je wilt die kinderen zo graag helpen, maar je bent gewoon machteloos!
Ondertussen stond Francis al op osn te wachten...Ik zei dat hij nu te laat was en ben ingestapt. Milou, die hier nog een paar weken blijft en zeker nog heel wat keren naar de supermarkt zal gaan, gaat het vanaf nu ook zo proberen. Hopelijk gaat het een x werken!

Bij een tentje patat en worstjes besteld. Omdat het onze ( Sanne, Sylvia en die van mij) laatste avond is, wilden we wat lekkers met de kids gaan eten. Het is een beetje lastig om met bijna 40 personen in een busje van max 14 personen, ergens te gaan eten.

Terug in het weeshuis hebben de laatse kids nog in mn boekje geschreven. Zo hebben er onzettende lieve dingen in geschreven...een hele mooie herinnering!

Om 18.00uur aan tafel, en wat hebben ze zitten smullen!!
We hadden ook de ouders van Jackson uitgenodigd.

Daarna hebben we er 1 groot feest van gemaakt! We hadden alles versierd met slingers en ballonnen. De kinderen leerden mij nu Keniaanse spelletjes, is weer eens wat anders dan 'er zat een klein zigeunermeisje of zakdoekje leggen'. Die spelletjes gaan natuurlijk gepaard met heel veel dansen! We stonden in een kring, en zongen in hun eigen taaltje waar ik niks van begreep. Ze riepen mn naam en nu was het mijn beurt om mn moves te laten zien. Ik had geen idee wat ik moest doen, dus deed maar een mix van de vogentjesdans/Macarena en nog wat gekke dingen.
Ze lagen helemaal in een deuk, sommige lagen op de grond en kwamen niet meer bij! Vervogens was mama Su su? geen idee of ik het goed schrijf, maar de moeder van Jackson aan de beurt! Je had dat omaatje moeten zien! Die heupen gingen alle kanten op, en dat op die leeftijd! Respect! haha, het is ook zo'n heerlijk lief/vrolijk mens!

Jackson zou er om 20.00u zijn, maar om 21.00u was ie er nog niet. Normaal liggen de kleintjes om 20.00u op bed. Dus wij maakten er nog maar even een feestje van. Sanne had de glow in the dark sticks erbij gepakt, en de lichten gingen uit. De nieuwe tv waar ze zo blij mee zijn, ging aan. Er stond een Keniaans Bongo-muziek dvdtje aan. De oudste meiden deden de danspasjes na en ik moest meedoen. Nou zelfs jongentjes van een jaar of 6 dansten mij eruit! Whahaa...ze zijn hier zo losjes, mooi om te zien!
Maar het was super gezellig!
Daarna kwam al snel Jackson. Hij was expres wat later gekomen zodat we zolang mogelijk van de kids konden genieten. Hij zei dat hij het er heel moeilijk mee had dat het onze laatste avond had. Hij had een hele leuke tijd met ons gehad en had zelfs gezegd dat hij dit de leukste groep ooit vond..ahh...lief! Wij waren natuurlijk ook met een behoorlijk groepje meiden, 7 stuks en het was onderling ontzettend gezellig.
We moesten plaatsnemen op een bankje. De kinderen zaten allemaal op het tapijt. Zo ook Grace en Rebecca, de huismoeders, de ouders van Jackson, en Francis, de taxichauffeur en Zack, een vriend van Jackson waren van de partij.
Jacskon hield een praatje, behoorlijk lang. En bedankte ons voor de leuke tijd, ook natuurlijk omdat we zo achterlijk veel hebben gekocht.
En nog veel meer lieve woorden. We kregen kadootjes, een mooie ketting, schilderij en een certificaat. Daarna vroeg hij aan de kinderen of ze nog wat wilden zeggen, 1 voor 1 stonden ze op. Ze bedankten ons voor de leuke weken, de gezellige uitjes en wat we allemaal voor ze hadden gekocht.
De huismoeders, vader en moeder van Jackson, Francis en Zack hielden ook nog een praatje. Wow, wat zijn ze allemaal dankbaar!!! Wat eem mooie mensen hier in Kenia!
Aan de kinderen gaven we een medaille, omdat ze allemaal winnaars zijn! We hadden een prachtig liedje gemaakt en gezongen en met mijn zangtalenten werd het natuurlijk een prachtnummer!

Nadat we de kadootjes aan de huismoeders, Jackson en zn ouders hadden gegeven, hebben we de kids naar bed gebracht.
Poeh, dat viel niet mee. Het idee dat ik ze misschien nooit meer ga zien..hoewel...
Twee meiden, Julia en Beatrice moesten zelfs huilen toen ik ze gedag zei..owwww...dat houd ik het toch ook niet droog?!
Zeker niet als ze zeggen dat ze me zo gaan missen en dat ik zo lief ben..wat een schatjes!!

Met Jackson nog even gepraat...Julia kwam steeds uit haar bed, met een paar smoesjes en na een dikke knuffel kroop ze dan weer haar bed in...

Rond 00.00u ging ik richting mn kamer. De wekkers ging immers weer om 2.00u...De deur stond open, en daar kwamen weer 3 kinderkopjes om het hoekje tevoorschijn. Ik zei echt dat ze naar bed moesten, maar ze wilden nog even een knuffel...
Ik liep naar buiten om mn schoenen te pakken, ik had een beetje de koeienvlaaien en vanaf gehaald, maar toen ik ze pakte, zag ik dat ze er weer als niet uitzagen. Imma stond achter mij, en vertelde trots dat zij ze die middag voor me had schoongemaakt! Ahh..ook al zo lief.
Uiteindelijk lag ik pas om 1.30 in bed...


Zondag 22 mei

Ringgggg....ring...1,5 uur later ging de wekker al...dat was wel een heel kort nachtje!
Snel de laatste spullen gepakt. Francis stond al klaar. Milou ging gezellig mee om me gedag te zeggen, echt super lief! Ook Zack ging mee.
Jackson kwam nog naar buiten om me gedag te zeggen..Na een dikke knuffel stapte ik de auto in...
Rons 6 uur kwam ik aan op het vliegveld. Ja, ik moest voor het eerst in mn leven alleen vliegen, maar vond het eigenlijk wel prettig. Het was rustig in het vliegtuig, en had 3 stoelen voor mezelf. Op mn gemakje las ik alle verhalen van de kinderen die in mn boekje hadden geschreven, en mn een toch wel trots gevoel keek ik terug op de fijne tijd in Upendo.

Dat was het dan... 3 prachtige weken, met fantastische kinderen die ik nooit meer zal vergeten. Uit het oog, maar zeker niet uit het hart!!
Dit was zeker 1 van mn mooiste belevenissen in mn leven, dit had ik nooit willen missen. Elke dag was het weer genieten, ook al waren sommige dagen behoorlijk zwaar en emotioneel. Maar alle dankbaarheid die je ervoor terug krijgt is zo fijn.
Sponsors bedankt voor jullie steun, zoals jullie hebben kunnen lezen hebben we samen heeeel veel kinderen en mensen blij kunnen maken!!

Op Schiphol stonden mn schatje en Renate met baby Saar om me te wachten, heb ik Saartje eindelijk met haar oogjes open gezien!

Toen ik thuis aan kwam rijden, hingen de slingers buiten, en een groot spandoek, met 'Lieve Joy, God bless you', (made bij Riccardo).
De hele fam was er, en Ray en Bianca hadden een taart gemaakt, opa en oma een bos met bloemen en een lief kaartje..Ahh, tis toch ook wel weer fijn om thuis te zijn...
Maar ik zeg niet dat ik nooit meer terug ga!

Bedankt voor al jullie lieve woorden!

Veel liefs, Joyxx

Verras Joyca in Kenia met een belletje via HalloBuitenland.nl